Studia przypadków

Port, Spakenburg, Holandia

Klient: Waterschap Vallei en Veluwe
Okres: 2016 - 2017

Projekt

Dawna miejscowość rybacka Spakenburg, ulokowana na brzegach jeziora Eem w Holandii, wymagała ochrony przed gwałtownymi burzami. Firma Waterschap Vallei en Veluwe zaprosiła do składania ofert przedsiębiorstwa, które przedstawiłyby rozwiązanie przeciwpowodziowe nieingerujące w historyczny charakter portu i slipu.  Projekt zakładał również, aby konstrukcja wpasowywała się w historyczne centrum miasteczka, zajmowała niewielką przestrzeń i wymagała co najwyżej trzech godzin rozstawienia. Ponadto zapora przeciwpowodziowa musiała być w stanie powstrzymać poziomy wody powstające podczas północno-zachodnich sztormów o sile 12 stopni w skali Beauforta. Ściana umieszczona na stałe nie była idealnym rozwiązaniem, gdyż w przypadku obfitych opadów działałaby jak zbiornik. W ten sposób ściana tworzyłaby problem, a nie jego rozwiązanie.

Rozwiązanie

W Spakenburg zostanie zastosowana po raz pierwszy na taką skalę samozamykająca się zapora przeciwpowodziowa (ang. „Self-Closing Flood Barrier”; SCFB), która posłuży za główną ochronę przed powodzią. Wiele badań wykazało, że SCFB jest świetnym rozwiązaniem do tego celu. Ponadto doskonale spełnia wymagania głównej ochrony przeciwpowodziowej określone przez holenderskie władze. Ta pływająca tama o długości całkowitej 360 metrów i wysokości 80 centymetrów jest najdłuższą samozamykającą się barierą na świecie. Głównym wyzwaniem w tym projekcie było zagwarantowanie, że tak długa bariera nie będzie ingerować w szczególny charakter historycznej wioski rybackiej. Rozwiązaniem jest chowanie się w chodnikach bariery znajdującej się wokół portu, gdy jest ona nieaktywna. W pobliżu nowego portu zostaje ona umieszczona w ścianie kei, dzięki czemu nie naruszy wyjątkowego charakteru starówki Spakenburg. Miłym akcentem jest wyrycie hymnu miejscowości na górnej części bariery. Środki te są elementami usprawnienia wałów przeciwpowodziowych umieszczonych wzdłuż południowych jezior rejonu Zuidelijke Randmeren i rzeki Eem. Projekt jest finansowany w ramach państwowego programu ochrony przeciwpowodziowej (HWBP).